slide1Μουστάκας Αυγουστίνος: Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε βιολί με τον Παντελή Δεσποτίδη (Δίπλωμα με Άριστα Παμψηφεί και Α΄ βραβείο, Αττικό Ωδείο, 2007), ανώτερα θεωρητικά με τον Μπάμπη Κανά (Πτυχία Αρμονίας, Αντίστιξης, Φούγκας & Σύνθεσης) και είναι απόφοιτος του Τμ.Μουσικών Σπουδών της Φιλ.Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. Συμμετέχει τακτικά σε σεμινάρια μουσικής δωματίου (M.C.Milliere, K.Spellina, T.Strasil. F.E.Hertel, Α.Λιακάκης,Τ.Γουβέλης, Σ. Θωμόπουλος, Δ.Καρακαντάς, Σ.Παπάνας, Χ.Κανέττης) σεμινάρια σύνθεσης (Θ.Αντωνίου, Θ.Μπιρμπιλής, Δ.Τρυπάνη, Ι.Παπαδάτος, Μ.Μπορμπουδάκης, P.Cassian) και αφήγησης παραμυθιών (Α.Μακρής, Α.Θάνου). Είναι έφορος & μέλος ορχήστρας, μέλος ΔΣ, και υπεύθυνος για τα εκπαιδευτικά προγράμματα στην Αθηναϊκή Συμφωνική Ορχήστρα Νέων – ΑΣΟΝ καθώς και μέλος του Κουαρτέτου Εγχόρδων αυτής. Διδάσκει βιολί και μουσική δωματίου σε ιδιωτικά ωδεία και σχολεία της Αθήνας.

Θεοδωρόπουλος Σταύρος: Γεννήθηκε στην Τρίπολη και σπούδασε πιάνο με τον αείμνηστο Νικόλα Γιαβρούμη και τον Διονύση Μαλλούχο (Πτυχίο Άριστα παμψηφεί), Όμποε με τον Ευάγγελο Χριστόπουλο (Δίπλωμα Άριστα παμψηφεί), Ανώτερα Θεωρητικά με τον Γιώργο Κατραλή (Πτυχία Αρμονίας, Αντίστιξης, Φούγκας), ενώ παρακολούθησε μαθήματα Σύνθεσης με τον Άλκη Μπαλτά. Είναι απόφοιτος του τμήματος slide1Μουσικών Σπουδών του ΑΠΘ και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη διδασκαλία του όμποε (με βαθμό Άριστα) από το ΤΜΣ του Ιονίου Πανεπιστημίου, πλάι στον Σπύρο Κοντό.

Συμμετέχει τακτικά σε συνέδρια μουσικής παιδαγωγικής και σεμινάρια όμποε σε Ελλάδα και εξωτερικό, ενώ σπούδασε στη Μουσική Ακαδημία της Ρώμης κατά την διετία 2007-09 υπό τις οδηγίες του διάσημου ομποΐστα Thomas Intermuehle. Εμφανίζεται συχνά σε διάφορα σχήματα μουσικής δωματίου και ορχήστρας (σολίστ στο Κοντσέρτο για όμποε και ορχήστρα του Α.Marcello με τη Συμφωνική Ορχήστρα Ρόδου το Σεπτέμβριο του 2013) και παράλληλα διδάσκει μουσική σε δημόσια σχολεία και ωδεία της πρωτεύουσας.

Παπαδοπούλου Θάλεια: Γεννήθηκε στα Φάρσαλα και σπούδασε πιάνο με τη Βίκυ Ιωάννου και την Ναταλία Μιχαηλίδου (Δίπλωμα Άριστα Παμψηφεί και Β” βραβείο), ανώτερα θεωρητικά με τον Άλκη Τερτσέτη (Αρμονία και Αντίστιξη), και είναι απόφοιτος του Τμ.Μουσικών Σπουδών της Φιλ.Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. Φοίτησε ως υπότροφος στα πλαίσια του προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών Erasmus στο Τμήμα Musique et Musicologie του Πανεπιστημίου της Λυών. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια πιάνου με τους David Lively, Vladimir Viardo, Gergely Boganyi κ.α., καθώς και μαθήματα σύγχρονου πιάνου με την Λορέντα Ράμου στα πλαίσια του εργαστηρίου Σύνθεσης και Εκτέλεσης του Αλέξανδρου Καλογερά. Ως μέλος μουσικοθεατρικών ομάδων εμφανίζεται σε παραστάσεις για παιδιά και ενήλικες για τις οποίες επιμελείται τη μουσική. Από τον Οκτώβριο του 2016 είναι μέλος της ομάδας νέων καλλιτεχνών The Katia Paschou Project στο Ίδρυμα Θεοχαράκη.

 

Philippe Gaubert: Tarantella for flute, oboe and piano (1903)

(Διασκευή Α. Μουστάκας)

  1. Allegro Brillante

 

Robert Schumann: 3 Romances for Oboe and Piano Op.94 (1849)

  1. nicht shnell
  2. einfach, innig
  3. nicht shnell

 

Leoš Janáček: «Dumka in C minor» for violin and piano JW VII/4 (1880)

  1. Con moto

 

Bohuslav Martinů: Sonata for flute, violin and piano H.254 (1936)

(Διασκευή Σ. Θεοδωρόπουλος)

  1. Allegro poco Moderato
  2. Adagio
  3. Allegretto
  4. Moderato (poco Allegro)

 

Oscar Rieding: Violin (?) Concerto in B minor Op.35 (1909)

(Διασκευή Α. Μουστάκας)

  1. Allegro moderato
  2. Andante
  3. Allegro vivo

 

Μουστάκας Αυγουστίνος, Βιολί
Θεοδωρόπουλος Σταύρος, Όμποε
Παπαδοπούλου Θάλεια, Πιάνο

 

PhilippeGaubert:(1879-1941) Γνωστός σήμερα για την δισκογραφική του δραστηριότητα ως μαέστρος, θεωρείται ως ένας από τους διασημότερους Γάλλους μουσικούςστο διάστημα μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων. Με διακεκριμένη καριέρα ως φλαουτίστας διετέλεσε καθηγητής φλάουτου στο ConservatoiredeParis καθώς και καλλιτεχνικός διευθυντής στην OpéradeParis και στην Orchestre de la Société des Concerts du Conservatoire. Ως συνθέτης επηρεάστηκε από τους σύγχρονούς του Maurice Ravel, Claude Debussy και Cézar Frank και η συνεισφορά του εστιάζεται κυρίως στην μουσική δωματίου.

Η Tarantelle ακολουθεί τη φόρμα ρόντο-σονάτα και αποτελείται από 3 βασικά θέματα: ένα παιχνιδιάρικο και ανάλαφρο που εισάγεται κάθε φορά από το όμποε ή το πιάνο και 2 άλλα πιο λυρικά θέματα στα οποία πρωταγωνιστεί το φλάουτο. Δεν λείπουν οι αρμονικές εκπλήξεις, τα χρωματικά περάσματα και μια ξέφρενη Coda που κλείνει συνοπτικά το έργο σχεδόν χωρίς ανάσα. Είναι αφιερωμένη στονPaul Taffanel, δάσκαλο φλάουτου του Gaubert.

 

Robert Schumann:(1810-1856) Οι 3 Ρομάντζες είναι το μοναδικό έργο για όμποε που συνέθεσε ο Schumann. Γράφτηκε στη Δρέσδη το 1849 λίγο πριν χειροτερεύσει ανεπανόρθωτα η ψυχική του υγεία και αναγκασθεί να εισαχθεί σε ίδρυμα στο Ντίσελντορφ. Ακολουθούν όλες τριμερή ασματική φόρμα ΑΒΑ με παρόμοιο θεματικό υλικό αλλά διαφορετική ατμόσφαιρα. Η 1η χαρακτηρίζεται από μια ήρεμη διάθεση, η 2η είναι πιο ανήσυχη με συχνές εναλλαγές σε τέμπο και η 3η είναι η πιο ζωντανή της συλλογής, με ζωηρά ηχοχρώματα που θυμίζουν έντονα Brahms. Όλες μαζί θεωρούνται ένα από τα σημαντικότερα ρομαντικά έργα που γράφτηκαν ποτέ για όμποε.

 

Leoš Janáček: (1854-1928)Διάσημος Τσέχος συνθέτης, μουσικός θεωρητικός, λαογράφος και δάσκαλος. Ενσωμάτωσε στοιχεία από τις λαογραφικές μελέτες του (μοραβική & σλαβική παράδοση) στα έργα του, δημιουργώντας έτσι ένα πολύ προσωπικό και πρωτότυπο μουσικό ιδίωμα. Γνωστός για τις όπερες Jenůfa (1904), The Cunning Little Vixen (1924), και From the House of the Dead (1930) καθώς και τα 2 κουαρτέτα εγχόρδων The Kreutzer Sonata και Intimate Letters.Το έργο Dumka (θρήνος στα ουκρανικά) πρόκειται για μια αφηγηματική μπαλάντα σε τριμερή φόρμα, όπου η νοσταλγικά μελαγχολική εισαγωγή αντιπαραβάλλεται με μια 2η ενότητα πιο στοχαστικής και ίσως αισιόδοξης διάθεσης.

 

Bohuslav Martinů:(1890-1959)Η Σονάτα για φλάουτο, βιολί και πιάνο, γράφτηκε το 1936 και είναι ενδεικτική της επιρροής τού δασκάλου του,AlbertRoussel, καθώς και του Maurice Ravel. Ξεκινά με ένα θρασύ, γεμάτο τιτιβίσματα, Allegro, που ακολουθείται από ένα αρκετά πιο αργό, ποιμενικό Adagio. Το 3ο μέρος είναι ένα ταχύτατο Scherzo σε τριμερή φόρμα με διάσπαρτες συγκοπές, χαρακτηριστικών της τσέχικης χορευτικής μουσικής και της Jazz. Το έργο καταλήγει με ένα πιο ήπιο Moderato που ξεχωρίζει για το αρχικό σολιστικό μέρος του πιάνου, στο οποίο συνοψίζεται και ανα-συνδυάζεται το θεματικό υλικό ολόκληρου του έργου.

 

Oscar Rieding:(1840-1918) Γερμανός βιολονίστας, καθηγητής μουσικής και συνθέτης. Αναγνωρίστηκε κυρίως για τη συνεισφορά του στην μουσική ζωή της Βουδαπέστης όπου κατείχε τη θέση αρχιμουσικού στην ορχήστρα της Εθνικής της Όπερας για 32 χρόνια. Συνέθεσε μια πληθώρα από κομμάτια για βιολί, μεταξύ αυτών και 9 κοντσέρτα, κάποια εξ αυτών εκπαιδευτικού χαρακτήρα, που ακόμα και σήμερα αποτελούν σταθερό μέρος του μαθητικού ρεπερτορίου για το βιολί. Το Κονσέρτο για βιολί σε Σι ελάσσονα, αν και κατεξοχήν εκπαιδευτικό, δεν στερείται δημιουργικής έκφρασης με το ενδιαφέρον να εστιάζεται κυρίως στο νοσταλγικό Adagio και το σκερτσόζικο ροντό του φινάλε.